Zondag 15 mei
We trekken weer verder en nemen een kijkje in Olymbiada om daarna de drie vingers van Chalkidiki te bezoeken.
Het meest oostelijke schiereiland Athos met de Heilige berg Athos vormt een autonome republiek, geregeerd door de 1700 monniken van de twintig kloosters. Hier mag je als toerist niet komen. We rijden naar het eindpunt, de zeer toeristische plaats Ouronopoli, waar het monniken gedeelte begint.
Omdat we op zondag te laat waren voor de bakker, gaan we in op één van de uitnodigingen van de vele eettentjes en taveernes. Het is nog niet zo druk, dus ze stunten met de prijzen. Vanuit Ournopoli gaan er boottochten die langs de vele kloosters varen. We informeren hiernaar én omdat het nog niet zo druk is, mag onze hond mee. Leuk... maar helaas, er zijn zo weinig deelnemers dat de middagtocht helemaal niet doorgaat. We rijden verder en komen zo bij de middelste vinger Sithonia. De zon staat weer te stralen, dus gaan we een aantal uren naar het strand in Planas Salonikou (tussen Prigadika en Ag.Nikolaos). Aan het eind van de middag gaan we nog kijken naar de prachige boten in Ornos Panagias. De nacht brengen we door op een parking in Karydi met uitzicht op zee.
Op maandag volgen we een mooie route op het schiereiland Sithonia. Er zijn hier erg veel campings, maar ze zijn allemaal nog nagenoeg leeg. Sommigen zijn zelfs nog niet open. We parkeren onze camper op het strand in het leuke Griekse plaatsje Sarti, waar we een rondje doorheen fietsen. We staan op het strand naast een voetbalveldje, waar aan het eind van de middag de jeugd komt voetballen. We moeten dus verplaatsen en omdat we op een terrein met no-camping staan, gaan we nog maar een stukje rijden.
Wederom volgen we een prachtige route met mooie uitzichten over de zee. We stoppen aan een mooi baaitje net na de plaats Toroni (gelezen bij Simon en Minke), waar 3 Oostenrijkers staan, die niet bij elkaar horen.
Dinsdag 17 mei
We wandelen naar het dorp om brood, helaas onder een betrokken lucht. Als we terugkomenen constateren we dat er iets gelekt heeft in de voorraadbak, dus een en ander moet worden schoongemaakt. Intussen rijden de Oostenrijkers één voor één weg. Het blijft bewolkt en het is zelfs een beetje fris, dus een mooie dag om te rijden en wij vertrekken ook. De brandstoftank is al redelijk ver leeg, dus op naar een tankstation. Hier blijkt dat het slot van de tankdop niet meer werkt. Er wordt van alles geprobeerd zonder resultaat. De pompbediende stuurt ons naar een garage. Daar maken ze de dop los met een grote schroevedraaier. We mogen hier aboluut niks voor betalen. Weer terug naar de pomp, waar we nu wel kunnen tanken. Gelijk de watertank ook maar bijgevuld.
Hierna rijden we naar de meest westelijke vinger, het eiland Kasandra. We steken het kanaal over en willen in Nea Potidea naar het strand. De straten zijn vrij smal en er staan nogal wat bussen, waardoor er geen doorkomen aan is. We vervolgen onze route en rijden naar de westkant van het eiland in de hoop dat het daar minder waait. Er zijn enorme hoogteverschillen op dit eiland. De weg ligt op demeeste plaatsen een stuk hoger dan het strand. Dit zorgt best voor mooie zeezichten, maar wij zoeken zo zachtjes aan een plek om te staan. In de plaats Possidi kan dat, maar het ziet er erg onaantrekkelijk uit. We gaan verder en steken weer het eiland over naar Polighrono. Dit is een erg mooie route over een redelijk goede weg. Alleen het laatste stukje is ineens heel erg slecht, ongeasfalteerd en erg stijl. Ook dit keer overleven we het. Misschien ligt het aan het nog niet begonnen seizoen, maar wij vinden deze vinger niet zo interessant. We rijden naar Neo Moudania en net voorbij deze plaats, vinden we een lang gerekt strand. Het waait nog steeds, maar we kunnen de camper parkeren naast een in aanbouw zijnde strandtent.
