Vandaag gaan we richting Bulgarije. We moeten een spoor oversteken, waarbij de spoorbomen worden bediend door de spoorwachter, die in een huisje naast het spoor woont. We gaan de bergen weer in en zien ook vandaag weer veel mensen die hout gaan sprokkelen in het bos om zo de kachel brandende te houden. Het wordt vervoerd in karren, op oude fietsen of op de rug. Ook kinderen en heel oude mensen zien we dit doen. Verder is ons opgevallen dat bijna alle oudere mensen bij elke kerk of Jezusbeeld dat ze passeren even stilstaan om een kruisje te slaan. En van beiden staan er heel wat.
Maar er wordt ook gefeest. Op zowel zaterdag als zondag zien we vele bruidsparen. De feestgangers dansen in de straten, ook al is het behoorlijk fris.
We steken de Donau over met een veerpont gemaakt van twee aan elkaar vastgemaakte platbodems van Bechet in Roemenie naar Orijahovo in Bulgarije. Dit is eens maar nooit meer. Het is al duur, maar ze hebben sinds begin dit jaar de havenbelasting uitgevonden, die je aan beide kanten moet betalen. Verder hadden we problemen met de grensovergang over een vignet. Hierover meer op onze website, omdat we één en ander eerst eens na willen zoeken thuis.
Roemenië, een avontuur om dit land te bezoeken, als je bereid bent regelmatig over zeer slechte wegen te rijden. Een land met vriendelijke behulpzame mensen zonder afgunst. Wij keken onze ogen uit naar de paarden met wagens. Zij keken hun ogen uit naar onze camper. Roemenië, een land waar mensen nog eenvoudig leven op het platteland, maar waar in de steden de stress toch ook al te merken is.
Wij vonden het een enorme belevenis. Het is geen land voor een luxe vakantie, maar het is een ervaring die we nooit meer zullen vergeten.
