Roemenië

De rit door Hongarije was niet zo spectaculair, maar zodra we de grens naar Roemenië zijn gepasseerd vallen we van de ene verbazing in de andere.

Prachtige gebouwen in Oradea

We rijden naar de stad Oradea, waar we vele bijzondere gebouwen zien. Velen staan in de steigers voor restauratie. De ene kerk wil een mooiere toren dan de andere. Mensen lopen in moderne kleding en de winkels zijn voorzien van de allernieuwste snufjes.
Als we nog boodschappen gaan doen weten we wederom niet wat we zien, winkels zo groot, dat je erin verdwaalt, die allerlei producten hebben. Je kan het zo gek niet bedenken………zelfs puppies. Heel veel mensen komen met taxi’s naar de deze enorme winkels. Ook hier verbazen we ons over, maar niet voor lang.

Want als we verder rijden naar het dorpje Spinus, waar we naar camping Vineyard gaan, zien we de armoe. De kleine huisjes, waarvan sommigen zelfs nog gebouwd van leem. Ze hebben geen stromend water, geen riolering en geen gas. Elektrisch wel, maar doet het niet altijd. De meesten hebben geen auto. Enkelen rijden in oude Trabantjes of Zastava’s rond. De wegen zitten vol gaten en zijn lang niet allemaal geasfalteerd. Veel wordt gedaan met paard en wagen of gewoon te voet. Je krijgt hier al snel het “Little house on the prairie”gevoel.

Koe uitlaten

Kippen, ganzen en kalkoenen lopen vrij op de weg en af en toe kom je iemand tegen die zijn geit of koe aan het uitlaten is. Op zondag gaan de meesten naar de kerk en trekken hiervoor hun beste goedje aan. Een Roemeense vrouw is daar duidelijk trots op en wil graag dat we een foto van haar nemen.

Poseren voor de foto

De mensen zijn hier uitermate vriendelijk. Ze vragen geen geld voor de foto dit in tegenstelling tot de zigeuners in Oradea, die voor alles een euro willen hebben.

Kindertehuis Lidia

De camping hoort bij een kindertehuis. Een Nederlands echtpaar vangt hier kinderen op en zorgt tevens voor pleegopvang. We maken kennis met een paar schattige kinderen die met onze hond komen spelen. Ze praten naast het Roemeens vloeiend Nederlands. Ze zijn gered uit het ziekenhuis, waar velen als baby worden achtergelaten. Hier moeten ze twee jaar blijven zonder ooit aangeraakt te worden. Dan pas mogen ze worden meegenomen. Het is schrijnend te horen wat zich hier allemaal afspeelt.

De kachel wordt hier gestookt op hout en voor het elektrisch staat een enorm aggregaat. Water komt uit een paar diepe bronnen. Maar de natuur is prachtig en de eekhoorntjes zijn tam en zie je hier overal rondlopen. Er schijnen ook vossen, beren en wolven te zijn, maar die zijn we (nog) niet tegengekomen. Alleen een dode wolf die ergens in een put ligt weg te teren.

Ja en ik zit hier achter de laptop in de camper en heb de beschikking over Wi-Fi. '
Schotels zie je hier ook wel en volgens Klaas, de campingbaas zie je steeds meer mobiele telefoons. Enkele zendmasten wegzetten is makkelijker dan telefoonkabels aanleggen.
Tja indrukken er zijn er zoveel...…zoals bijvoorbeeld de bejaardensoos die hier op de camping eens per week wordt gehouden. Tussendoor mogen de mensen dan om de beurt douchen. Ook kinderen mogen hier komen douchen. Het is voor Roemeense begrippen luxe hier, maar meet dit niet met Hollandse maatstaven want dan kom je zeer bedrogen uit.
Het is maar even een greep uit alle indrukken die we hebben opgedaan in een paar dagen. Of dit voor meer streken in Roemenië geldt zullen we nog gaan ondervinden. We zijn hier in ieder geval allervriendelijkst ontvangen en hebben de nodige tips gekregen voor de rest van onze reis.

Voor meer foto's zie Fotoalbum