Welkom op onze blog

Deze blog behoort bij onze website camperikelen Omdat we deze onderweg niet kunnen uploaden, proberen we af en toe een bericht op deze blog te plaatsen. De complete verslagen komen later op de website en worden dan hier weer verwijderd. Reacties vinden we altijd leuk. Zie hiervoor ons gastenboek

woensdag 4 mei 2011

Sapânta

Maandag 2 mei gaan we verder. Rond 4 uur arriveren we op camping Poieni in Sapânta. We zijn de enige bezoekers. Als we aankomen wordt gelijk het hek opengedaan, de houtkachel voor het warme water opgestookt en het toiletgebouw schoongemaakt. Het toilethok (want meer is het niet) ziet er niet sjiek uit, maar het water is bloedheet en het is superschoon. We kunnen er dus ook even een klein wasje doen. En dit alles voor 20 Lei per nacht (5 Euro).

Camping Poieni in Sapanta
Tegen de avond komen de koeien terug van grasheuvels. Ze lopen zonder begeleiding en gaan elk naar hun eigen huis. Ze wandelen ook gewoon op de weg tussen de auto’s en paardenkarren.
De dag erna schijnt de zon weer. Als we met de hond gaan wandelen geven we enkele kinderen, die we gisteren hebben gezien, een zakje snoep. Wat zijn ze blij. Ze wonen met een stuk of 8 mensen in een klein huisje dat vol met gaten zit.

Later zitten we voor de camper aan de koffie, met de geur van gestookt hout in onze neusgaten en regelmatig geratel van karren en paardenhoeven op de achtergrond. ‘s Middag wandelen we naar het "vrolijke kerkhof" van Sapânta, dat 3 km. van de camping verwijderd ligt.
Vrolijke kerkhof
Onderweg zien we van alles, zoals wandelende koeien en schapen, kippen, een paar dorpsvrouwen die zitten te keuvelen, werkende vrouwen op het land, een vrouw die de was doet in de stromende beek, spinnende vrouwen en mannen die zitten te kletsen. Alle mensen zijn supervriendelijk. Ze proberen vaak een gesprekje te voeren en willen graag op de foto.Wel moeten ze vaak eerst hun kleding even goed doen. Paarden en wagens komen we zoveel tegen dat het bijna normaal wordt. Het is wel grappig om te zien dat vooral de jonge boeren allemaal met een GSM op de wagen zitten.

De volgende dag rijden we langs de Oekraïense grens de bergen in. Het is een prachtige tocht, al zitten ook hier de wegen vol met gaten. Bijna alle kinderen die we onderweg tegenkomen zwaaien naar ons. En ook veel ouderen groeten. Omdat hier in de hele omgeving geen camping te bekennen is, staan we voor de kerk in Nasaud.