Gelukkig staat vandaag de zon weer te stralen en gaan we op weg naar de stad Sibiu. Ook vandaag zien we dat de meeste mensen weer op hun zondags gekleed zijn.
Een aantal kilometers voor deze stad staan er allemaal kraampjes waar mensen eigen teelt te koop aanbieden, voornamelijk kazen en honing. We parkeren de camper op een parkeerplaats waar ook de bussen staan, vlak naast het oude centrum. We wandelen het centrum in, waar we een zeer arm gezin zien lopen in een bonte variatie kleding. Maar ze hebben wel duidelijk veel plezier.
We bekijken hier en daar wat gebouwen en wandelen langs de kerk, waar standjes voor goede doelen staan. Er staat ondermeer een stand met adoptie-honden waarvoor ze reclamefoto’s aan het maken zijn. Ook in Roemenië zijn veel straathonden. Na het bezoek aan Sibiu gaan we verder.
We hebben het idee dat de mensen in het zuiden iets luxer wonen dan in het noorden. Sommigen hebben hier wel waterleiding en ook zien we dat verschillende dorpen een centraal watertappunt hebben. Het is natuurlijk maar wat je luxe noemt.
We hebben in heel Roemenie gezien dat de kinderen hier vaak kilometers wandelen om op school te komen, maar ook ouderen moeten heel wat afstanden afleggen. In verschillende verslagen en verhalen hebben we gelezen dat liften heel normaal is in Roemenië. De mensen betalen hier ook voor. Wij hebben dit al veel gezien, maar zijn daar toch wat afwachtend in. Deze op één na laatste dag staat een lifter in een stil dorpje in de kou, die vraagt of we naar Craiova gaan. Daar gaan we inderdaad heen en hij rijdt met ons mee. De man, jonger dan ons, mist een aantal tanden en heeft eenvoudige maar schone kleren aan. Hij is netjes en correct en wil ons na afloop betalen. Natuurlijk nemen we dit niet aan. Moeten we nu trots zijn dan we dit hebben gedurfd of dat we iemand hebben geholpen.... dit is toch te gek voor woorden, maar toch voelt het wel goed. Het is intussen avond en we gaan op zoek naar een plaats om te overnachten.
