Camperikelen

Luna

2011-08-09T16:10:00.003+02:00

Sinds 3 augustus hebben we er een nieuw hondje bij.

Haar naam is Luna. Ze is geboren op 8 juni 2011

Meer foto's kun je zien op http://waf-woef.blogspot.com/

Italië

2011-06-14T23:16:00.004+02:00

Vrijdag komen we om half elf aan in Venetië. Het laatste uur varen is heel mooi, omdat de boot dwars door Venetië vaart.

Als we de boot af zijn, rijden we naar Cavalino, waar een camping van Camping Cheque en één van de ACSI kaart is. Beiden zijn vol. Het is weekend en Pinksteren en voor velen vakantie. Hadden we geen rekening mee gehouden. We gaan kijken bij Punta Sabbioni, waar we een camperplaats vinden op 400 meter vanwaar de boot naar Venetië vertrekt. Niet de goedkoopste, maar wel heel mooi met een keurig toiletgebouw.

Zaterdag gaan we naar Venetië. Als we naar het vertrekpunt van de lijndienst boten lopen, worden we aangesproken door een particuliere schipper, die gelijk weg vaart én goedkoper is. We nemen deze boot, die ook niet zo vol is als de lijnboten. Dit schiet lekker op en in een mum van tijd staan we in Venetië. Het is warm en zonnig weer. Halverwege de dag gaat het regenen en onweren. We doen de meegenomen jas aan en schuilen onder een luifel. En we kijken toe hoe de vele mensen, paraplu's, regenjassen en truien kopen. Big busines…. Na een half uur stopt de regen en komt de zon weer te voorschijn en gaan de jassen en truien weer uit. De zon blijft de rest van de dag schijnen. Op de terugweg nemen we de boot Marco Polo, die nog iets goedkoper is.
Zondag rijden we naar een camping in Lido di Jesolo. Onderweg is het erg druk. Veel Italianen gaan op zondag op pad en ieder parkeerplekje in de buurt van het strand staat vol. Bij de diverse grote campings met super-zwembaden staan rijen auto's met carvans te wachten om naar binnen te kunnen. In Lido de Jesolo vinden we nog een plaats met de ASCI-kaart voor 13 euro. 's Middags fietsen we wat rond en bekijken we een paar camperplaatsen. Die zijn duurder dan onze camping. Later wandelen we nog naar het strand waarvan ieder vrij plekje gevuld is met mensen. Wat een massa-toerisme. Aan het einde van de dag rijden de meeste Italianen weer naar huis. Wij gaan eten in een restaurantje, waar toevallig wifi is. Hiervan maken we gebruik om even te internetten en te skypen.

De volgende dag gaan we verder. Het is ons iets te druk. We rijden via een prachtige route naar de bergen, die ons altijd weer blijven fascineren. We overnachten in Pergine Valsugana en gaan dan naar een camping in Levico Terme.
Hier blijven we nog twee dagen staan om de heerlijke berglucht op te snuiven en te genieten van de prachtige omgeving.

NAAR ALLE FOTO'S

Illegalen

2011-06-09T07:12:00.002+02:00

Vanmorgen om zes uur opgestaan. Daarna hond goed uitgelaten en naar de bakker om vers brood.
Bedoeling is om op gemakje naar Igoumenitsa te rijden en dan te ontbijten. We zijn tenslotte avondmensen van nature. Maar we zijn Plataria nog niet uit of we worden tegengehouden door de politie. We moeten de andere kant op en 8 km. de weg volgen, waar weer een andere agent staat. De 8 km. blijken er 10 te zijn. We worden naar de snelweg gestuurd en met een omweg komen we bij Igoumenitsa aan, waar het wederom vol staat met politie.

We hebben al een paar keer gehoord dat er veel problemen zijn met illegalen in de haven van Igoumenitsa. Voorgaande jaren waren er vooral in Patras prolemen met illegalen die onder campers en vrachtauto's kropen, maar we hadden al gehoord dat het dit jaar in Igoumenitsa een probleem is en de vluchtelingen af en toe opstandig zijn.Er staan ook hele tentenkampen opgesteld bij de haven.
Intussen staan we in de rij op de boot te wachten. Je mag hier 30 minuten als gast internetten, dus daar maak ik even gebruik van voor deze blog.

NAAR DE FOTO'S

Laatste blog Griekenland

2011-06-08T18:40:00.002+02:00

Van Athene zijn we via Galaxidi, Nafpaktos, Messolongi (Tourlida), Astakos, Preveza, Kanali, Amoudia, Karavostasi, Sivota in Palaria gekomen. Hoe en wat komt op onze website, maar een aantal foto's staan op Picasa.
Gisterochtend was het bewolkt, maar net na de middag kwam de zon door en steeg de temperatuur tot 32 graden. Ook vandaag is het behoorljk warm, dus tijd voor ons om verder te trekken.
Wij hebben lang getwijfeld of we over land of per boot zouden gaan. In Nafpaktos hebben we op een boekingskantoor naar de prijzen van de boot geïnformeerd en die zijn behoorlijk hoog voor een enkele reis. De reis over land lijkt ons ook wel interessant, maar na 6 weken zijn we best moe….(ja echt vakantie en reizen is best vermoeiend), dus varen heeft ook zo zijn voordelen.

Gisteren hebben we geinformeerd bij het havenkantoor in Igoumenitsa. Anek vaarde niet en wilde ook niks verkopen. De andere boten zaten voor gisteren en vandaag helemaal vol, dus een last minute zit er echt niet in. We hebben uiteindelijk toch voor de boot gekozen, omdat we bij Minoan 20 procent show your card - korting op zowel camper als passagiers krijgen. Ook naar Venetië en dan hebben we camping on board en kan de hond gewoon mee in de camper.
En dus vertrekken we morgenochtend per boot naar Venetië waar we vrijdag om 9 uur aankomen, maar eerst nog even lekker uit eten vanavond.

Over land of over zee

2011-06-07T12:26:00.000+02:00

Wij zijn intussen in Sivota aangeland. Zoveel gedaan, dat we geen zin in bloggen hadden, maar dat komt allemaal wel op de website.
We zitten te dubben of we over land (Albanië,Montenegro, Kroatië) zullen reizen of per boot naar Italie gaan.

Verder alles okee hier. Intussen bekende Nederlanders gezien....zoals Roel en Monique en Bets en Hans.
Het is vandaag wat bewolkt, maar wel warm. Ik zit nu lekker op een muurtje even te internetten, dus horen jullie ook weer eens iets.

Athene

2011-05-28T22:34:00.003+02:00

Wij hebben nog enkele dagen aan de Oostkust doorgebracht en zijn via Leptokaria naar Nei Pori gegaan. Het was de bedoeling om naar Volos te gaan. We hebben gehoord en gelezen dat dat een prachtig gebied moet zijn. We besluiten echter anders. Medicijnen die Kees moet slikken zijn ineens van een ander merk en zorgen voor wat klachten. In Volos zijn nogal wat bergen en steile wegen en het is voor ons nog onbekend gebied. Soms moet je gewoon verstandig zijn.
We gaan richting het zuiden en rijden dwars door de bergen over de autoweg naar Larissa. Daarna nemen we weer de nationale route, de E 65. Het is een erg goede weg en het uitzicht op de bergen is prachtig. We overnachten in de bergen op een prachtig plekje naast een piepklein kerkje. Achter het kerkje staat een bank en een tafeltje en er is een kraan met stromend water.Het uitzicht vanaf het bankje is in een woord adembenemend. In de verte ligt de sneeuw nog op de bergen

.
We maken van de nood een deugd en gaan richting Athene, omdat we 35 jaar getrouwd zijn. De Akropolis hebben we vorig jaar bezocht, dus die hoeven we niet meer te zien. Door stakingen vorig jaar konden we de dag erna niet meer naar het centrum, dus dat doen we nu nog een keer. Gewoon heerlijk slenteren door de straatjes van de Plaka en de Monastriaki. Maar voor we dat doen gaan we kijken bij het Parlementsgebouw, waar de soldaten van de Nationale Garde in hun plooirokjes en op schoenen met pompons de wacht houden bij het graf van de onbekende soldaat.

We bezoeken het museum van de Griekse Volksmuziekinstrumenten en de vlooienmarkt. We komen door een zeer grote hal waar ze alleen maar vlees verkopen. Slagers staan te hakken en te snijden of hun leven er van afhangt. Daarna komen we in een vishal, waar de vis lijfelijk ligt uitgestald. Levende krabben kijken hier en daar om het hoekje en het ruikt er naar…. vis. Hoe raad je het?

We gaan natuurlijk ergens heerlijk eten en brengen nog een bezoek aan de muziekwinkel waar we vorig jaar ook waren. Dit keer gaat een mini-gitaartje mee naar huis. Op de markt kopen we nog aardbeien en kersen en met volle tassen gaan we terug naar de metro.
En na dagen is er dus weer een blogje.

Link naar alle foto's

Paralia Katarinis

2011-05-22T22:50:00.012+02:00

Zaterdag 21 mei
We hebben boodschappen nodig. Rond half twaalf vertrekken we naar de Lidl in Paralia Katerinis. Vlak voor deze plaats ligt de camping Odysella en hier kun je overal goed aan het strand staan. We brengen er de rest van de dag door.

Tegen de avond rijden we terug naar Paralia en kijken hier wat rond. Het is een vrij toeristische plaats aan de winkeltjes en taveernes te zien. Misschien is het in de zomer te druk, maar nu is het er erg gezellig. Een geschikte plaats om te overnachten zien we niet en daarom rijden we door naar het kleinere dorpje Olymbiaki Akti, dat een paar km. verderop ligt. Tussen deze plaatsen ligt een boulevard met een fiets- en een wandelpad langs een breed strand. Bij de ingang van het dorp ligt een parkeerterrein. Wij rijden het dorp door naar de andere kant waar ook nog 2 parkeerterreinen liggen.

We parkeren de camper aan de zeekant en gaan daarna het dorp in, waar een gemoedelijke sfeer hang. Intussen zijn er nog een paar campers bijgekomen. De volgende dag zetten we de camper aan het strand. We zwemmen en lezen wat en aan het eind van de middag fietsen we naar Paralia, waar we kersen en aardbeien kopen.

Tegen de avond verplaatsen we de camper naar de andere parking naast hotel Platon, omdat we hier internetverbinding hebben en de blog kunnen afmaken.
In beide plaatsen zien we Bulgaren, Roemenen, Serviers, Hongaren, Polen en Grieken. We zien ook genoeg campers, maar geen Hollanders. Die komen we hier niet tegen. Hebben we gisteren gegeten naast Bulgaren, vanavond komen er Serviers naast ons. Allen waren gecharmeerd van onze hond, waardoor een gesprek in de Engelse taal al snel op gang komt.

De relaxte Griekse sfeer is hier gewoon overal aanwezig. Waar we de camper ook neerzetten, iedereen vindt het prima en niemand doet moeilijk. Er zijn hier ook heel wat para-sailers, die met campers naar het strand komen. In beide plaatsen is een medische post aanwezig, die 24 uur bereikbaar is. Altijd makkellijk, maar hopelijk hebben we die niet nodig.
Deze blog ben ik aan het schrijven met Griekse muziek op de achtergrond . We gaan hem nog proberen te plaatsen en dan zijn we weer helemaal up-to-date.

Link naar foto's

Oostkust

2011-05-22T22:50:00.010+02:00

Donderdag 19 mei

We gaan vandaag weer verder. Op de rondweg van Thessaloniki laten we de gasfles vullen, daarna gaan we de autoweg op. Een stuk verder gaan we de auroweg weer af en in een dorpje gaan we lunchen. Hier lukt het om verbinding te krijgen en zo kunnen er enkele programma’s worden gedownload voor het nieuwe netbook. Gelijk even de mail binnenhalen en een regeltje op de blog schrijven. Op onze verdere route komen we in een soort van Deltagebied terecht.Overal zijn watertjes, met daarin waarschijnlijk veel kikkers, want het stikt hier van de ooievaars. Je gaat er spontaan van zingen: aan de oever van de Rotte, tussen Delft en Overschie...
Na de tolpoort gaan we de autoweg weer op. Bij Methoni gaan we eraf en rijden naar de kust. Methoni is wel een aardig plaatsje, waar je makkelijk voor een nacht kan staan. Wij rijden nog een stukje verder en volgen een mooie route over een erg op en neer gaande weg, waarvan je een 8-baan gevoel krijgt. We komen door de plaats Makrigialos. Hier is een boulevard met daarnaast een vrij smalle weg. Je kunt wel parkeren op een groot parkeerterrein, maar die ligt niet aan het water. Wij zijn echter op weg naar Alikes Kitrou, waar we wel aan het water kunnen staan. Ook hier is het strand niet schoongemaakt. Een restaurantbeheerder moppert in het Grieks over de grote troep. We begrijpen eruit dat er op deze manier geen toeristen komen. Hij is nu zelf het onkruid aan het uitdoen en met een tractor maakt hij daarna het stukje strand voor zijn restaurant schoon. Diezelfde avond horen we op TV weer over de problemen van de Grieken.

De volgende dag rijden we pakweg 1 kilometer verder naar een volgende plek. Hier is een hokje met een kraan en wc’s. Niet zo fris maar goed voor het chemisch toilet en om water te halen. Verder zijn er veel bomen om een waslijn tussen te spannen en er is zon en wind. Allemaal ideaal om het beddegoed te wassen. Even later wapperen de lakens in de wind en zitten wij weer heerlijk aan het strand. Er is hier veel ruimte om te parkeren, zowel in de zon als in de schaduw. Zwemmen is wat lastiger, omdat het water niet zo snel diep wordt. Voor kinderen ideaal, maar zelf hebben we liever diep water. Er worden hier mosselen en oesters geteelt.

Thessaloniki

2011-05-22T22:50:00.009+02:00

Woensdag 18 mei

Na het eten wandelen we wat in de omgeving. Ook hier moet het toerisme nog op gang komen. We verbazen ons hier elke keer over. In Nederland is al veel meer toerisme en hier in het zuiden moet alles nog worden opgebouwd. Voordeel is dat we echt overal zonder problemen kunnen staan, dus daar profiteren we dan maar van. Ook vandaag is het bewolkt, dus rijden we naar Thessaloniki om te kijken of we daar een nieuw notebook kunnen kopen. We komen langs het vliegveld en zien regelmatig vliegtuigen landen. Voor de landing komen ze recht over ons heen, een mooi gezicht. Op deze route, die naar het centrum leidt, zien we allemaal borden van bedrijven en winkels, maar niks over computers. We vragen het hier en daar en komen zo uiteindelijk bij de Medi a Markt terecht. En daar is een leuke aanbieding. Gelukkig gebruiken ze ook hier het qwerty-toetsenbord, er staan alleen hier en daar wat griekse letters naast de gewone, maar daar heb je geen last van. Kunnen we altijd nog Grieks gaan leren
Intussen is de zon weer te voorschijn gekomen, dus gaan we weer lekker naar de kust. We rijden een stukje terug naar Agia Triada. Ook hier is het nog geen seizoen en het strand is nog niet schoon gemaakt . Wat verder opvalt is dat in heel Thessaloniki en ook hier de vuilnisbakken overvol zijn en er ook nog een berg troep naast ligt. We vragen ons af of er een staking is. Het stinkt enorm rond die bakken.

Maar de zon staat weer te stralen en we hebben een prachtig zicht op de stad Tessaloniki en de vliegtuigen die regelmatig opstijgen en landen. Ze vliegen eerst over ons heen en gaan dan met een grote boog naar de landingsbaan.
‘s Avonds komt er een Duitser naast ons staan met Griekse roots. Hij kent het land goed en heeft er veel familie. Hij vertelt ons waar je aan de Oostkust wel en niet op het strand kan staan. In de avond begint het te onweren en ’s nachts gaat het regenen. Dit slaapt wel lekker. Als we wakker worden is het gelukkig weer droog.

Chalkidiki

2011-05-22T22:49:00.003+02:00

Zondag 15 mei

We trekken weer verder en nemen een kijkje in Olymbiada om daarna de drie vingers van Chalkidiki te bezoeken.

Het meest oostelijke schiereiland Athos met de Heilige berg Athos vormt een autonome republiek, geregeerd door de 1700 monniken van de twintig kloosters. Hier mag je als toerist niet komen. We rijden naar het eindpunt, de zeer toeristische plaats Ouronopoli, waar het monniken gedeelte begint.

Omdat we op zondag te laat waren voor de bakker, gaan we in op één van de uitnodigingen van de vele eettentjes en taveernes. Het is nog niet zo druk, dus ze stunten met de prijzen. Vanuit Ournopoli gaan er boottochten die langs de vele kloosters varen. We informeren hiernaar én omdat het nog niet zo druk is, mag onze hond mee. Leuk... maar helaas, er zijn zo weinig deelnemers dat de middagtocht helemaal niet doorgaat. We rijden verder en komen zo bij de middelste vinger Sithonia. De zon staat weer te stralen, dus gaan we een aantal uren naar het strand in Planas Salonikou (tussen Prigadika en Ag.Nikolaos). Aan het eind van de middag gaan we nog kijken naar de prachige boten in Ornos Panagias. De nacht brengen we door op een parking in Karydi met uitzicht op zee.

Op maandag volgen we een mooie route op het schiereiland Sithonia. Er zijn hier erg veel campings, maar ze zijn allemaal nog nagenoeg leeg. Sommigen zijn zelfs nog niet open. We parkeren onze camper op het strand in het leuke Griekse plaatsje Sarti, waar we een rondje doorheen fietsen. We staan op het strand naast een voetbalveldje, waar aan het eind van de middag de jeugd komt voetballen. We moeten dus verplaatsen en omdat we op een terrein met no-camping staan, gaan we nog maar een stukje rijden.

Wederom volgen we een prachtige route met mooie uitzichten over de zee. We stoppen aan een mooi baaitje net na de plaats Toroni (gelezen bij Simon en Minke), waar 3 Oostenrijkers staan, die niet bij elkaar horen.

Dinsdag 17 mei

We wandelen naar het dorp om brood, helaas onder een betrokken lucht. Als we terugkomenen constateren we dat er iets gelekt heeft in de voorraadbak, dus een en ander moet worden schoongemaakt. Intussen rijden de Oostenrijkers één voor één weg. Het blijft bewolkt en het is zelfs een beetje fris, dus een mooie dag om te rijden en wij vertrekken ook. De brandstoftank is al redelijk ver leeg, dus op naar een tankstation. Hier blijkt dat het slot van de tankdop niet meer werkt. Er wordt van alles geprobeerd zonder resultaat. De pompbediende stuurt ons naar een garage. Daar maken ze de dop los met een grote schroevedraaier. We mogen hier aboluut niks voor betalen. Weer terug naar de pomp, waar we nu wel kunnen tanken. Gelijk de watertank ook maar bijgevuld.

Hierna rijden we naar de meest westelijke vinger, het eiland Kasandra. We steken het kanaal over en willen in Nea Potidea naar het strand. De straten zijn vrij smal en er staan nogal wat bussen, waardoor er geen doorkomen aan is. We vervolgen onze route en rijden naar de westkant van het eiland in de hoop dat het daar minder waait. Er zijn enorme hoogteverschillen op dit eiland. De weg ligt op demeeste plaatsen een stuk hoger dan het strand. Dit zorgt best voor mooie zeezichten, maar wij zoeken zo zachtjes aan een plek om te staan. In de plaats Possidi kan dat, maar het ziet er erg onaantrekkelijk uit. We gaan verder en steken weer het eiland over naar Polighrono. Dit is een erg mooie route over een redelijk goede weg. Alleen het laatste stukje is ineens heel erg slecht, ongeasfalteerd en erg stijl. Ook dit keer overleven we het. Misschien ligt het aan het nog niet begonnen seizoen, maar wij vinden deze vinger niet zo interessant. We rijden naar Neo Moudania en net voorbij deze plaats, vinden we een lang gerekt strand. Het waait nog steeds, maar we kunnen de camper parkeren naast een in aanbouw zijnde strandtent.

Aankomst in Griekenland

2011-05-22T22:49:00.001+02:00

Woensdag 11 mei

Tegen de avond komen we aan in Griekenland, na eerst nog in Bulgarije getankt te hebben. De dieselprijs in Griekenland varieert momenteel tussen de 1.37 en 1.59. De verschillen zijn dus weer enorm. Goed opletten dus.

Via de stad Drama rijden we naar Kavala aan de kust. We gaan direct op zoek naar een geschikte paats, die we vrij snel vinden in Nea Iraklitsa. Het is een mooi plekje aan het strand vlak bij het dorp. De Lidl op loopafstand, water en de mogelijkheid om het chemisch toilet te legen. En... we kunnen hier ook op internet. We blijven hier 2 nachten.

Het toerisme moet nog volop op gang komen. Overal zijn ze strandtenten aan het opbouwen. In het dorp is ook een camping, maar die is nagenoeg leeg. ’s Nachts zien we een grote vuurzee. Het blijkt een gebouw van de camping te zijn.

Als we de volgende dag met Trisha langs het strand wandelen, moeten we naar de tuin van een Griek komen kijken. Hij heeft veel zelf gedaan en heeft ook een boom met vruchten, waar we van moeten proeven. We krijgen er ook nog een heleboel mee. Wat het precies zijn weten we niet. Het lijkt een beetje op kleine pruimen.

Verder doen we hier wat wasjes, fietsen wat rond en maken de laatste blogjes over Roemenië en Bulgarije. Foto’s erbij zoeken en uploaden, maar....... dit lukt niet meer. De laptop begint wat te knorren en begeeft het. Balen.... alles voor niks gemaakt en nooit meer te achterhalen.

Vrijdag 13 mei

Aan het eind van de middag rijden we verder om zo’n 30 km verder weer op een ander strand neer te strijken. Het is hier vrij stil. Er zijn alleen een paar mannen aan het vissen. We pakken de scottelbraai en gaan heerlijk barbecuen, terwijl we genieten van een prachtig zicht op de 2030m hoge heilge berg Athos en de ondergaande zon. De volgende dag maken we een strandwandeling en zien we twee Grieken, die proberen een boot in het water te krijgen. Of Kees even wil helpen, nou dat doet ie wel hoor. We kletsen nog wat na en worden uitgenodigd voor het eten later dit weekend. Jammer, maar we willen strakjes echt weer verder op verkenningstocht.

We volgen de kustroute, maar vanwege wegwerkzaamheden worden we naar de autoweg geleid. Voor het eerst deze vakantie gaat de airco aan. Als we de autoweg weer afgaan zitten we ineens in de plaats Vrasna, waar we wederom de Lidl bezoeken.

We rijden naar Stavros, een leuk en gezellig plaatsje aan het water. We zetten de stoeltjes op het strand en profiteren wederom van de zonnestralen. We staan er eerst alleen, maar eer het avond is, zijn er drie campers bijgekomen. Voor het eerst gaan we heerlijk Grieks uit eten en dit is zoals altijd weer genieten. Ook in deze plaats is een openbare kraan en toilet.

Bulgarije

2011-05-21T09:03:00.000+02:00

Zodra we de grens over zijn, laten we de dieseltank vullen, want die is hier een stuk goedkoper (1.20 euro).

Al snel merken we dat de boodschappen hier ook voordeliger zijn, evenals baby- en kinderspullen, die hier in overvloed te koop zijn. En sterke drank koop je hier voor minder dan de helft van de Nederlandse prijs. In Bulgarije zien we ook weer eens een Lidl en Mc Donalds.

We rijden in een paar dagen door Bulgarije naar Noord Griekenland.

Het rijgedrag van de Bulgaren is iets burtaler dan die van de Roemenen. De wegen zijn ook beter, al zijn ze ook hier niet allemaal om over naar huis te schrijven. In Sofia rijden we bijvoorbeeld over een prachtige zesbaanweg, die dan ineens overgaat in een smalle weg met gaten erin. Een goede landkaart is wel gewenst, want de namen op de borden zijn voor ons niet te lezen.
Regelmatig komen we een bord tegen met een kraan erop. Dan volgt altijd een kraan met stromend bronwater, waar de Bulgaren massaal lege flessen gaan vullen. Wij vullen onze watertank ermee

Dansende beren

De route die we volgen is erg mooi en gaat voor een groot deel door de bergen. Alleen jammer dat ook de Bulgaren hun afval hier massaal deponeren. Na Sofia gaan we richting Razlog. We willen in Belitsa het park voor de dansende beren bezoeken. Acts met dansende beren waren erg populair in Bulgarije. Sinds 1998 zijn deze gruwelijke misdaden gelukkig verboden en leven de dieren hier hun laatste jaren. Terug in de natuur kan helaas niet meer.

Vanaf Belitsa wordt het park aangegeven en is het nog 11 km. De weg is echter heel erg slecht en zit vol met grote gaten. Na vier kilometer en een steeds smaller wordende weg, geven we het op en keren we om. Het is een prachtige omgeving waar we nog even van genieten tijdens de lunch. Er komt een schaapsherder langs met zijn kudde, die hele verhalen vertelt waar we weinig van begrijpen.

We zien dus wel vele schapen, maar helaas geen beren. Wel even later een dode wolf op de weg, maar die is vrij ongevaarlijk. En nu we het toch over dieren hebben: In Bulgarije worden vooral veel ezels gebruikt als trekdier voor de karren.

Ook hier worden veel kachels op hout gestookt. Voor elk huis ligt wel een berg hout. Zelfs bij de flats liggen hele stapels.

We hebben niet zoveel van Bulgarije gezien, omdat we maar een vignet hebben gekocht voor een paar dagen. Het weer is niet zo heel goed en we hebben zin in zon. Maar.... het is zeker een land om terug naar toe te gaan en misschien ooit de Zwarte zee te bezoeken. De natuur is er prachtig en ook hier vinden we de mensen vriendelijk en behulpzaam op het platteland en ietsje minder in de grote steden.

Campings zijn er niet zoveel. De meeste bevinden zich in de buurt van de Zwarte Zee. Vrij overnachten is officieel verboden, maar wordt wel gedoogd en de Bulgaren doen het zelf ook. Zowel in Roemenië als in Bulgarije hebben we ons nergens onveilig gevoeld, maar in een stad als Sofia zullen we net als in Amsterdam de deuren extra vergrendelen.

Laatste dag Roemenië

2011-05-20T22:04:00.000+02:00

Vandaag gaan we richting Bulgarije. We moeten een spoor oversteken, waarbij de spoorbomen worden bediend door de spoorwachter, die in een huisje naast het spoor woont. We gaan de bergen weer in en zien ook vandaag weer veel mensen die hout gaan sprokkelen in het bos om zo de kachel brandende te houden. Het wordt vervoerd in karren, op oude fietsen of op de rug. Ook kinderen en heel oude mensen zien we dit doen. Verder is ons opgevallen dat bijna alle oudere mensen bij elke kerk of Jezusbeeld dat ze passeren even stilstaan om een kruisje te slaan. En van beiden staan er heel wat.

Maar er wordt ook gefeest. Op zowel zaterdag als zondag zien we vele bruidsparen. De feestgangers dansen in de straten, ook al is het behoorlijk fris.

We steken de Donau over met een veerpont gemaakt van twee aan elkaar vastgemaakte platbodems van Bechet in Roemenie naar Orijahovo in Bulgarije. Dit is eens maar nooit meer. Het is al duur, maar ze hebben sinds begin dit jaar de havenbelasting uitgevonden, die je aan beide kanten moet betalen. Verder hadden we problemen met de grensovergang over een vignet. Hierover meer op onze website, omdat we één en ander eerst eens na willen zoeken thuis.

Roemenië, een avontuur om dit land te bezoeken, als je bereid bent regelmatig over zeer slechte wegen te rijden. Een land met vriendelijke behulpzame mensen zonder afgunst. Wij keken onze ogen uit naar de paarden met wagens. Zij keken hun ogen uit naar onze camper. Roemenië, een land waar mensen nog eenvoudig leven op het platteland, maar waar in de steden de stress toch ook al te merken is.

Wij vonden het een enorme belevenis. Het is geen land voor een luxe vakantie, maar het is een ervaring die we nooit meer zullen vergeten.

Sibiu (Roemenië)

2011-05-20T20:59:00.000+02:00

Gelukkig staat vandaag de zon weer te stralen en gaan we op weg naar de stad Sibiu. Ook vandaag zien we dat de meeste mensen weer op hun zondags gekleed zijn.

Een aantal kilometers voor deze stad staan er allemaal kraampjes waar mensen eigen teelt te koop aanbieden, voornamelijk kazen en honing. We parkeren de camper op een parkeerplaats waar ook de bussen staan, vlak naast het oude centrum. We wandelen het centrum in, waar we een zeer arm gezin zien lopen in een bonte variatie kleding. Maar ze hebben wel duidelijk veel plezier.

We bekijken hier en daar wat gebouwen en wandelen langs de kerk, waar standjes voor goede doelen staan. Er staat ondermeer een stand met adoptie-honden waarvoor ze reclamefoto’s aan het maken zijn. Ook in Roemenië zijn veel straathonden. Na het bezoek aan Sibiu gaan we verder.

We hebben het idee dat de mensen in het zuiden iets luxer wonen dan in het noorden. Sommigen hebben hier wel waterleiding en ook zien we dat verschillende dorpen een centraal watertappunt hebben. Het is natuurlijk maar wat je luxe noemt.

We hebben in heel Roemenie gezien dat de kinderen hier vaak kilometers wandelen om op school te komen, maar ook ouderen moeten heel wat afstanden afleggen. In verschillende verslagen en verhalen hebben we gelezen dat liften heel normaal is in Roemenië. De mensen betalen hier ook voor. Wij hebben dit al veel gezien, maar zijn daar toch wat afwachtend in. Deze op één na laatste dag staat een lifter in een stil dorpje in de kou, die vraagt of we naar Craiova gaan. Daar gaan we inderdaad heen en hij rijdt met ons mee. De man, jonger dan ons, mist een aantal tanden en heeft eenvoudige maar schone kleren aan. Hij is netjes en correct en wil ons na afloop betalen. Natuurlijk nemen we dit niet aan. Moeten we nu trots zijn dan we dit hebben gedurfd of dat we iemand hebben geholpen.... dit is toch te gek voor woorden, maar toch voelt het wel goed. Het is intussen avond en we gaan op zoek naar een plaats om te overnachten.

Nieuw notebook

2011-05-19T13:30:00.000+02:00

Het is ons gelukt om een nieuw notebook te kopen in Thessalonika. Het was even zoeken maar na wat rondvragen hebben we een mediamarkt gevonden. Nu alles nog goed instellen, maar.....we zijn er weer.
Het schrijven van een verslag in een schriftje valt toch tegen als je een toetsenbord gewend bent.
enne we zitten dus nu in de buurt van Thessalonika.

Laptop gecrasht

2011-05-14T20:40:00.000+02:00

Laptop heft het begeven. Heel moeizaam op een muurtje in stravos in Noord-Griekenland plaats ik dit laatste bericht op de i-pad.
Doei.....

Kasteel van Dracula

2011-05-07T22:18:00.003+02:00

Afgelopen nacht wederom vrij gestaan, wegens gebrek aan campings. We hebben hiermee nog geen enkel probleem ervaren.
Vandaag bezoeken we het Dracula-kasteel in Bran. We rijden via Brasov en het valt ons op dat bij de grote steden hier behoorlijk grote en dure huizen staan. Wat een verschillen zijn er in dit land.
De weg erheen is dit keer vrij goed en het is een prachtige route. We komen steeds meer in de bergen terecht en aan beide kanten van ons bevinden zich prachtig groene weiden, waar schaapherders met grote kuddes lopen.

Ook zien we veel mensen hout sprokkelen voor de kachel. Op de bergen zien we sneeuw en de temperatuur zakt behoorlijk. Gelukkig is het zonnig en windstil. Als we bij het kasteel arriveren weten we niet wat we zien. Bussen vol met mensen worden afgeleverd..Overal staan souvenirtentjes. Het is hier duidelijk toeristisch. We moeten dan ook parkeergeld betalen, iets wat we niet eerder hebben meegemaakt in Roemenië.

Dracula Kasteel

Na het bezoek gaan we naar camping de Oude Wilg in Carta, 30 km. van Sibiu. Tijdens de rit van Bran naar Carta wordt het bewolkt en begint de temperatuur helemaal flink te zakken. We merken nu goed dat we een stuk hoger zitten. Als we om 3 uur bij de camping aankomen, begint het te regenen, waardoor de temperatuur nog verder daalt. En dan vallen er sneeuwvlokken. En dat terwijl het in Nederland momenteel 25 graden is. Maakt niet uit, want we komen hier niet om te zonnen.
Als het na het avondeten weer droog is, maken we een wandeling met Trisha. En wederom komen we langs kleine huisjes met grote kieren. Maar wel vaak met satellietschotels.

En terwijl waarschijnlijk half Nederland zit te barbecueën, kijken wij naar de Toppers en maken we deze blog. Het is heerlijk warm en luxe in onze camper. Iets wat we deze week weer eens goed beseffen. We hebben gewoon elke dag internet in dit land. Weer luxe boodschappen ingeslagen voor minder geld dan in Nederland en zitten hele dagen tussen vriendelijke mensen.

Link naar de Foto's

Van Nasaud naar Sighisoara

2011-05-05T22:29:00.001+02:00

Zodra we de stad Nasaud uit willen rijden, zien we aan onze linkerkant een veemarkt. Hier gaan we natuurlijk even een kijkje nemen. Biggen, geiten, schapen, koeien en het benodigde voer worden hier verhandeld.

Hierna rijden we naar Reghin. Dit moet de gitaarstad zijn, maar we zien hier helemaal niks van. Jammer!
Wel is het hier markt, dus daar ook maar even rondgekeken.

Na deze tweede markt gaan we naar camping Aquaris in Sighisoara. Deze kost het dubbele van de vorige camping (40 lei = ong. 10 euro), maar daarvoor hebben we wel een badkamer met centrale verwarming. De camping heeft ook een zwembad, maar dat is nog niet open. Vanaf de camping is het 10 minuten lopen naar de historische stad, waar volgens de legende het geboortehuis van Dracula staat.

Naar het foto album

Sapânta

2011-05-04T21:59:00.003+02:00

Maandag 2 mei gaan we verder. Rond 4 uur arriveren we op camping Poieni in Sapânta. We zijn de enige bezoekers. Als we aankomen wordt gelijk het hek opengedaan, de houtkachel voor het warme water opgestookt en het toiletgebouw schoongemaakt. Het toilethok (want meer is het niet) ziet er niet sjiek uit, maar het water is bloedheet en het is superschoon. We kunnen er dus ook even een klein wasje doen. En dit alles voor 20 Lei per nacht (5 Euro).

Camping Poieni in Sapanta

Tegen de avond komen de koeien terug van grasheuvels. Ze lopen zonder begeleiding en gaan elk naar hun eigen huis. Ze wandelen ook gewoon op de weg tussen de auto’s en paardenkarren.
De dag erna schijnt de zon weer. Als we met de hond gaan wandelen geven we enkele kinderen, die we gisteren hebben gezien, een zakje snoep. Wat zijn ze blij. Ze wonen met een stuk of 8 mensen in een klein huisje dat vol met gaten zit.

Later zitten we voor de camper aan de koffie, met de geur van gestookt hout in onze neusgaten en regelmatig geratel van karren en paardenhoeven op de achtergrond. ‘s Middag wandelen we naar het "vrolijke kerkhof" van Sapânta, dat 3 km. van de camping verwijderd ligt.

Vrolijke kerkhof

Onderweg zien we van alles, zoals wandelende koeien en schapen, kippen, een paar dorpsvrouwen die zitten te keuvelen, werkende vrouwen op het land, een vrouw die de was doet in de stromende beek, spinnende vrouwen en mannen die zitten te kletsen. Alle mensen zijn supervriendelijk. Ze proberen vaak een gesprekje te voeren en willen graag op de foto.Wel moeten ze vaak eerst hun kleding even goed doen. Paarden en wagens komen we zoveel tegen dat het bijna normaal wordt. Het is wel grappig om te zien dat vooral de jonge boeren allemaal met een GSM op de wagen zitten.

De volgende dag rijden we langs de Oekraïense grens de bergen in. Het is een prachtige tocht, al zitten ook hier de wegen vol met gaten. Bijna alle kinderen die we onderweg tegenkomen zwaaien naar ons. En ook veel ouderen groeten. Omdat hier in de hele omgeving geen camping te bekennen is, staan we voor de kerk in Nasaud.

Naar het Fotoalbum

Roemenië

2011-05-01T16:48:00.010+02:00

De rit door Hongarije was niet zo spectaculair, maar zodra we de grens naar Roemenië zijn gepasseerd vallen we van de ene verbazing in de andere.

Prachtige gebouwen in Oradea

We rijden naar de stad Oradea, waar we vele bijzondere gebouwen zien. Velen staan in de steigers voor restauratie. De ene kerk wil een mooiere toren dan de andere. Mensen lopen in moderne kleding en de winkels zijn voorzien van de allernieuwste snufjes.
Als we nog boodschappen gaan doen weten we wederom niet wat we zien, winkels zo groot, dat je erin verdwaalt, die allerlei producten hebben. Je kan het zo gek niet bedenken………zelfs puppies. Heel veel mensen komen met taxi’s naar de deze enorme winkels. Ook hier verbazen we ons over, maar niet voor lang.

Want als we verder rijden naar het dorpje Spinus, waar we naar camping Vineyard gaan, zien we de armoe. De kleine huisjes, waarvan sommigen zelfs nog gebouwd van leem. Ze hebben geen stromend water, geen riolering en geen gas. Elektrisch wel, maar doet het niet altijd. De meesten hebben geen auto. Enkelen rijden in oude Trabantjes of Zastava’s rond. De wegen zitten vol gaten en zijn lang niet allemaal geasfalteerd. Veel wordt gedaan met paard en wagen of gewoon te voet. Je krijgt hier al snel het “Little house on the prairie”gevoel.

Koe uitlaten

Kippen, ganzen en kalkoenen lopen vrij op de weg en af en toe kom je iemand tegen die zijn geit of koe aan het uitlaten is. Op zondag gaan de meesten naar de kerk en trekken hiervoor hun beste goedje aan. Een Roemeense vrouw is daar duidelijk trots op en wil graag dat we een foto van haar nemen.

Poseren voor de foto

De mensen zijn hier uitermate vriendelijk. Ze vragen geen geld voor de foto dit in tegenstelling tot de zigeuners in Oradea, die voor alles een euro willen hebben.

Kindertehuis Lidia

De camping hoort bij een kindertehuis. Een Nederlands echtpaar vangt hier kinderen op en zorgt tevens voor pleegopvang. We maken kennis met een paar schattige kinderen die met onze hond komen spelen. Ze praten naast het Roemeens vloeiend Nederlands. Ze zijn gered uit het ziekenhuis, waar velen als baby worden achtergelaten. Hier moeten ze twee jaar blijven zonder ooit aangeraakt te worden. Dan pas mogen ze worden meegenomen. Het is schrijnend te horen wat zich hier allemaal afspeelt.

De kachel wordt hier gestookt op hout en voor het elektrisch staat een enorm aggregaat. Water komt uit een paar diepe bronnen. Maar de natuur is prachtig en de eekhoorntjes zijn tam en zie je hier overal rondlopen. Er schijnen ook vossen, beren en wolven te zijn, maar die zijn we (nog) niet tegengekomen. Alleen een dode wolf die ergens in een put ligt weg te teren.

Ja en ik zit hier achter de laptop in de camper en heb de beschikking over Wi-Fi. '
Schotels zie je hier ook wel en volgens Klaas, de campingbaas zie je steeds meer mobiele telefoons. Enkele zendmasten wegzetten is makkelijker dan telefoonkabels aanleggen.
Tja indrukken er zijn er zoveel...…zoals bijvoorbeeld de bejaardensoos die hier op de camping eens per week wordt gehouden. Tussendoor mogen de mensen dan om de beurt douchen. Ook kinderen mogen hier komen douchen. Het is voor Roemeense begrippen luxe hier, maar meet dit niet met Hollandse maatstaven want dan kom je zeer bedrogen uit.
Het is maar even een greep uit alle indrukken die we hebben opgedaan in een paar dagen. Of dit voor meer streken in Roemenië geldt zullen we nog gaan ondervinden. We zijn hier in ieder geval allervriendelijkst ontvangen en hebben de nodige tips gekregen voor de rest van onze reis.

Voor meer foto's zie Fotoalbum

Tsjechië

2011-04-28T13:28:00.003+02:00

We hebben een paar dagen op de camperplaats in Aschaffenburg gestaan. Mooie plaats.
We zijn nu op doorreis richting Wenen en zitten even aan de lunch in een leuk Tsjechisch plaatsje.
Hierna gaan we richting Boedapest.

Tussenstop in Tsjechië

Roemenië

2011-03-30T20:55:00.002+02:00

Wij willen graag een keer naar Roemenië en denken erover om dit land binnenkort te gaan bezoeken.
We rijden dan via Duitsland, Oostenrijk en Hongarije naar Roemenië. Hierna willen we doorgaan naar Bulgarije en dan naar Griekenland. Of we dit ook allemaal gaan realiseren, zal afhangen van het weer en hoe de reis zal verlopen. Als we onderweg veel moois zien, komen we misschien niet verder dan Roemenië.
Momenteel zijn we van alles aan het opzoeken over deze landen.
Ideeën zijn natuurlijk altijd welkom.